Natuurlijk heb je net als ik op duizenden sites en weblogs het bericht gelezen van de overname van YouTube door Google. Sommige sites echoën nog wat na, maar inmiddels moet het nieuws nu wel zo’n beetje bij iedereen bekend zijn.
Waar ik minder over lees, maar wat me wel in veel gesprekken opviel, is dat velen met de opmerking komen “ik had ook best zo’n site kunnen verzinnen vorig jaar, dan was ik nu miljardair geweest”. En eerlijk is eerlijk, soms denk ik er wel eens net zo over. We praten over februari 2005 als een aantal briljante mensen, voortbordurend op een reeds bestaand concept, een site online brengt die 20 maanden later een astronomisch bedrag oplevert.
Waarom is het nu niet zo gemakkelijk als het lijkt om dit te verzinnen, dat is wat me vooral bezig houdt. Het eerste argument waar ik dan mee kom is de infrastructuur. Stel dit weblog wordt dagelijks tienduizenden keren bezocht, dan ben ik binnen een paar dagen offline. Zonder te investeren in een paar degelijke servers kan ik immers de benodigde performance nooit bieden. Nu gaan die tienduizenden ook nog eens massaal filmpjes uploaden en bekijken, en een maand later zijn het er honderdduizenden, dan is het dag MarcNext, einde verhaal.
Er zit dus veel en veel meer achter. Een businessmodel, investeerders, infra-techneuten, degelijke hardware, de juiste connecties, fingerspitzengefühl en niet te vergeten een dosis lef en doorzettingsvermogen. Nu kun je misschien nog wel snel anticiperen, mocht je een sterke groei van je bezoekersaantallen ervaren, maar ik geloof niet dat het in het geval van YouTube zo is gelopen, daar moet van te voren erg goed over na zijn gedacht. Dat ik dus de volgende YouTube verzin is leuk voor bij een borrel, maar het lijkt me verstandig als ik daar dan ook maar bij laat.
2 reacties ↓
Ik geloof dat het vooral fingerspitzengefühl gaat. Je ziet steeds vaker dat de ideeën geboren worden op scholen en universiteiten waar de studenten als eerste ervaren waar de meeste behoeftes zitten. Daarbij het jeugdige grenzeloze inzicht en vooruit met die geit. Ook zijn er hosters die dit soort mensen op weg willen helpen. Als ze eenmaal aan de tienduizenden bezoekers zitten worden ze interessant voor de reclameboys en kunnen ze de benodigde servers kopen/huren.
Kortom, mijn gevoel zegt dat het vooral om geluk draait. Je leest alleen over de mensen die succes hebben en niet over de mislukkingen.
Die laatste zin is inderdaad ook wel iets om over na te denken. Hoeveel ideeën zijn er uitgewerkt maar hebben uiteindelijk niet tot gouden bergen geleid (wat initieel wel de bedoeling was). Waarschijnlijk meer dan 99,99% waar je, zoals je terecht aangeeft, niets over leest.
Laat een reactie achter