Mobile Second Life toppunt van interrealiteit

Kijk, dat zijn mooie ontwikkelingen. Vandaag moet ik nog ouderwets op mijn laptop afloggen in Second Life om vervolgens terug te keren naar de hektiek van mijn Real Life. Morgen blijf ik gewoon mijn connectie met SL via een mobiel in stand houden. Zo worden mijn fysieke en virtuele wereld langzaam één geheel. Interrealiteit heet dat met een mooi woord. Ik kan mijn discussies in SL onderweg voortzetten en ik hoef mijn favoriete college (dat vaak op een onhandig RL-tijdstip wordt gegeven) niet meer te missen.

Nu is morgen wat figuurlijk bedoelt, op Reuters/Second Life lees ik dat de eerste mobiele SL-pogingen van Comverse Technology nog wat haken en ogen hebben (o.a. het gebruik van een aparte PC als tussenstation), maar de ontwikkelingen zullen snel gaan zodat weldra een SL-client op mijn mobiele telefoon zal draaien en ik in principe mijn virtuele leven niet meer hoef te verlaten.

Nog even terugkomend op die discussies, voor mij is dat tot nu toe één van de meest tijdrovende activiteiten in SL. Ik kom zoveel interessante mensen tegen, dat ik maar al te vaak in langdurige gesprekken verwikkeld raak die vervolgens weer een aanslag doen op mijn RL-nachtrust. In een mooie post The big controversies in Second Life op haar weblog Gwyn’s Home, beschrijft Gwyneth Llewelyn een onderverdeling in vier soorten SL-gebruikers: builders, business owners, consumers en debaters. Over die laatste groep schrijft ze het volgende:

And lastly, there are the Debaters. These are usually untalented as creators and are lousy business owners; what they do, mostly, is to think about Second Life, and get an audience to listen to them, and mostly write/talk about it. They’ll be the proselytisers and evangelisers of all what is cool about Second Life — and will do that in-world, on blogs and forums, or or real world conferences.

In hokjes plaatsen doen we niet aan, maar toch komt een aantal aspecten van deze omschrijving me wel bekend voor. En laat het m.i. nu net die debater zijn die maar al te graag met een mobiele SL-verbinding op stap gaat, kunnen we de discussies gewoon voortzetten en raken we helemaal niet meer uitgepraat. Gelukkig hoef ik me nog geen zorgen te maken over eventuele verslavingsneigingen. In het coververhaal van Intermediair (Virtueel dagdromen - Waarom is Second Life zo’n hype) lees ik vandaag dat uit een onderzoek blijkt dat de SL-er (speler vind ik echt een verkeerd gekozen woord, beste Intermediair) niet verslaafd is. Hij verwaarloost zijn vrienden en zijn werk niet. Bovendien is de kans op verslaving klein doordat SL geen competitie-element bezit. Kijk, niets aan de hand dus, laat maar komen die mobiele versie.

Technorati Tags: Second Life, mobile Second Life, interrealiteit